|
|
|
In de roman “ De verborgen taal van bloemen” van Vanessa Diffenbaugh gebruiken de hoofdpersonages Victoria en Grant bloemen als communicatiemiddel volgens het Victoraans bloemenlexicon dat hen ingeprent werd door hun beider moeders. Waar de Victoriaanse bloementaal in eerste instantie bedoeld was om de liefde van een vrouw voor zich te winnen door het geven van een aangepaste ruiker, leren we in het boek ook geheime boodschappen als “vergeef me alsjeblieft” (paarse hyacint) of “ik zal je nooit vergeten” (roze anjer).
Het is een beklijvende roman die ik iedereen kan aanbevelen en waaruit weer eens blijkt hoe complex een mens in elkaar steekt. Signalen foutief interpreteren en hierdoor relaties of vriendschappen onnodig op de klippen laten lopen is van alle tijden. Misschien nog meer in onze éénentwintigste eeuw ondanks onze huidige overvloed aan communicatiekanalen.
| | |
|
|
|
|
|
Bloementaal
